SEV’i

İnsan sevdiğini zan etmekle başlar hatalar zincirine dolanmaya ,
aşikar olan sev-i dir gönül yurdunda
sev-i haktan , hakkındır , halkta işlev ile ,

nakŞ’ını  g’örendir …

vel hasıl kelam_

-insan sevemez aslında sevdirilir ,,
mutlak olan sev-i nin aşikarlığında..

nihayetimizde uyanmış da olsak ,
uykudan halka zulmden menfi bir oluşla …

uyum sağlarız kelamlarımızda öz’ü merkezde ,
sabit olan g’örüşümüz ile ,
kelamda halk ile (ayn) hitapları yaşarız ,
o dahi yaşanılası ol/an’dır ; olması gerekenin yaşandığı mutlaklık içinde …

_keza biz yine ,
biz’i her kelamda ,
anlamdırırız çün (ayn) k’analdan b/akarız dünya ya…

Ey İnsan Sevmez Sevdirilirsin ÖZ’üne__

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.