Yaşarken öldürüyor beni..

Sana söyleyemediğim sözleri içime atıyorum
Zaten söylesemde hiç birşey değişmeyecek
Sana yaklaştığım an uzak oluyor bana ellerin
Senden vazgeçtiğim anda nedense hep yakın
Seni sevmek; acıyla tatlıyı bir arada tatmak gibi..
… Ne tamamiyle kopabiliyorum senden
Ne de sana kavuşabilmeyi başarabiliyorum
Sadece hayâllerde yaşayabiliyorum seni..
Ve hayâlim olarak kalacağını hissediyorum
İşte bu yüreğimi çok yakıyor be sevgili..
Seni severken ayrı olmak zor olsada
Sana hiç kavuşamayacak olmam eritiyor içimi
Ve sana kavuşanların güldüğüne şahit olmak
Yaşarken öldürüyor beni..☼ ‘Tuğba Bal ☼

Acılarım Karşılar Beni…

Herkes uyur yine ben kalırım
Ve buğulu cama hayâlini çizer ağlarım..
Yorgun düşen bedenimi dinlemez olur yüreğim
Yoldan geçen arabalarda ararım çaresizliğimi
Ve bir hasretin daha başlangıcı olur bitmeyen yollar
… Hiç uğranmamış dükkanların,
Müşteri beklemesi gibi beklerim seni..
İçimdeki sensizliği tarif edemeden,
Hüzün çağırır düşlerimi..
Uzaktan tek ışığı görünen evler gibi,
Sönmeyen tek ışığım olur gözlerin..
Belki bir düş belki bir kırgınlık var yürekte
Ama bil ki sana anlatamadığım söyleyişlerimin,
Suskunluğu var içimde…
Deniz dalgasının kıyısına vurup çekilmesi gibi olurum bir an
İnsanın yaşamla ölmek arasında kalması gibi,
İpi bucağı olmayan çaresizliğim sarar geceyi..
Gecenin içinde aradığım koca bir sen varken
Hangi tarafa çevirsem gözlerimi,
Acılarım karşılar beni..
Ve yine bu yürek ümitsizliğine vuslat olur
Her zaman sensizliğe kurban olduğu gibi…

☼’Tuğba Ball☼