Kim bilir..

Uzunca zaman olmuştu seni görmeyeli, aynı bugünki gibi, ne eder kimler görür bakmaya kıyamadıgım gözlerine , acep Kim işitir içimi titreten hafif kar sıcaklığındaki sesini

Kim bilir,
Kim bilir kime tebessüm eder yüreğime can olmuş suretin

Kim bilir,
Kime eşlik eder papatya kokulu demli çayın

Aklımdan çıkarıp atamadığım
Son bakışın
Son tebessümün
Ve son gül mevsimini andıran yeşil gözlerin
Yüreğime koca bir servet

Soğuk, ıssız, nefessizce

Öyle işte . . .

Murat Özçelik. . .

Bakmayın

72346_10207938351110576_9188390350461782384_n

Bakmayın ”ben bırakmam” diyenlere
Bırakırlar azizim bırakırlar.
Mutluluğu kursağınızda
Acıyı sol tarafınızda
Hayallerinizi gözyaşlarınızda..
Kimi hevesi bittiği için
Kimi zorluklardan korktuğu için..
Kimi yetinemediği için..

……Leni Toli

Ötesi Şiir İşte

Karanlık Gecenin..

Karanlık-Gecenin-Işığı

Hani bir şiir vardır der ya;

Bakarsın karanlık gecenin ardından,
Sökülü verir beklediğimiz şafak.
Aydınlık bir sabaha açılır gözlerimiz
Bir tatlı sarhoşluk olur yaşamak

İşte hayat böyle değil. Ne karanlık bir gece ne de aydınlanmış gün var. Tam olarak geceyi yaşamıyoruz ki apaydınlık bir gün beklesin bizi. Günlerimiz de gecelerimiz de alaca karanlık. Sadece bazı günler daha bi karanlıkken diğerleri daha aydın.

Önemli olan alaca karanlığa baktığın zaman hangi renkleri öne çıkardığına, hangi renkleri gördüğüne karar vermen. Yani önemli olan baktığın resim değil, bakan yani sen. Ruh halin, dünyaya bakışın, bakışın da neye dikkat ettiğin.
Önemli olan karanlığın aydınlıkla harmanlandığı bu resimde siyahı beyazın üzerinde mi , yoksa beyazı siyahın üzerinde mi görmen ? Yani önemli olan sen…

Zeynep İstek..