Hasretim’Sin

Hasretine tutunuyorum ,
insanlar içinde şifası olamayan tutunamazlığım ile…

Hasretin bu sevdaya bekçi bu şehirde ,
acın ile besleniyor ruhum sensizliğin sesinde…

ßiliyorum sende bensiz üşüyorsun
donmuşluğumda sıcaklığını duyduşumla ürperirim…

ßu şehir de ruzgar hep acı yelden esmekte,
hüzün neşe heb iç içe…

Ah ! Yar’ sensiz kimsesizim ahvalim ile ,
biçtiğin bu gurbet sürgünü gayrı bitsin bir dokun mecal kalmadı dizlerimde…

.. Hasretim’Sin